Radości można nauczyć się, można opanować umiejętność jej wyrażania, choć właściwie nauka ta będzie powrotem do tego, co mamy w sobie, z czym przychodzimy na świat, a co niestety niektórym z nas udaje się zgubić, od czego udaje się odwrócić.
Nasz głos – cud natury, dar Boga. Łączy nas ze światem od pierwszych minut życia. Dźwięki jakie wydobywamy, słowa, które wypowiadamy charakteryzują, opisują nas.Głos może kruszyć szkło, poruszać dusze, przywołać wspomnienia, wywołać myśli, uczucia, uleczyć złamane serce.Nasz głos to także niezwykłe narzędzie terapeutyczne.
Jesienno-zimowa pora to wyjątkowo trudny czas dla naszego głosu. Zmiana pogody, ogrzewanie w budynkach, w których mieszkamy i pracujemy oraz niezbyt korzystne dla naszego samopoczucia krótkie słoneczne dni nie sprzyjają naszym krtaniom. Dla osób, które chcą śpiewać lepiej i przez wiele lat, dla tych, którzy intensywnie pracują głosem, ten okres w roku powinien być czasem szczególnej troski o delikatne struny głosowe.
Kolejna część cyklu, w którym prezentujemy środki dostępne na naszym rynku pomocne w higienie narządu głosowego.
Głos opowiada historię naszego życia. Zostawia ślad w umyśle i duszy każdego człowieka. Przemawia do swojego „właściciela”, ale czy chcemy go słuchać?
Radość, odprężenie i wyobraźnia w treningu głosu to klucz do sukcesu. Im mniej fizycznej siły wkładasz w ćwiczenia, im bardziej potrafisz wyobrazić sobie swój cel i jego realizację, im więcej radości daje Ci praca nad głosem – tym lepiej.
Kilka pomysłów na to, by ucieszyć ciało i ukoić duszę. Skorzystaj z tych chwil sam na sam, rozkoszuj się czasem, który pozwoli rozradować się Twojej duszy.
To, co postanawiamy, co myślimy, co przyjmujemy za słuszne – po prostu się dzieje, tworzy nasz świat. Przyjrzyj się swoim myślom i zrób z nimi porządek.
Czy zdajesz sobie sprawę, że artykulacja (czyli, niewinne z pozoru, ruchy narządów mowy i ich układy podczas wypowiadania poszczególnych głosek) w ogromnym stopniu wpływa na Twój wizerunek?
Jeśli myślisz, że logopeda pracuje tylko z dziećmi, jeśli uważasz, że wadę wymowy można skorygować tylko w dzieciństwie- jesteś w błędzie. Wadliwą artykulację można usunąć w każdym wieku. Przeszkodą nie jest ilość przeżytych lat, a poważne zaburzenia anatomiczne i lenistwo, które oddala nas od systematycznych ćwiczeń.
Język polski, choć piękny, bywa trudny. Wiele w nim pułapek artykulacyjnych, wymagających od nas dużej sprawności i giętkości narządów mowy. Po odpowiednim treningu każdy tekst możemy wypowiedzieć bezbłędnie i poprawnie, w różnym, nawet najszybszym tempie.
Samogłoski nosowe „ą” i „ę” – dwa niepozorne dźwięki, sprawiające nam wiele problemów. Ich niedokładna, niechlujna lub sprzeczna z regułami wymowa wpływa negatywnie na nasz wizerunek. Zaobserwuj jak często nie tylko w mowie potocznej, ale także niestety w mediach pojawia się nieprawidłowa wymowa. Ucz się na błędach nie tyko swoich, ale i innych osób.
Krtań jest narządem bardzo wrażliwym. Reaguje wzmożonym napięciem na strach, stres i różne stany emocjonalne. Przystępując do pracy nad własnym głosem warto poświęcić kilka minut na relaks. Nawet krótki czas przeznaczony na przygotowanie ciała i umysłu do przyswajania nowych umiejętności może w znacznym stopniu ułatwić opanowywanie kolejnych dźwięków. W rozluźnionym ciele powstaje zupełnie inny głos.
W codziennym biegu czasem trudno złapać głębszy oddech, zatrzymać się, pomyśleć. A kiedy w końcu się uda zatrzymać, może okazać się, że nie potrafimy się wyciszyć,odprężyć, nie wiemy, co ze sobą zrobić, denerwujemy się tym, że nic nie robimy. Poniżej kilka wskazówek, które mogą pomóc Ci w opanowaniu pędzących myśli i zmęczonego ciała.
A po to nam ciało, między innymi, by z nami współgrało. Zawsze, kiedy wydobywamy dźwięki. Choć istnieją teoretyczne założenia, że dźwięk wydobywa się poprzez krtań, to jednak jego odczuwanie może mieć ten nieco inny, choć także fizyczny wymiar.
Ciało jest tym elementem, który ma nam pomagać w lepszym wydobywaniu dźwięków. Nie chodzi tu tylko o to, by emitowaniu dźwięków sprzyjała dobra postawa, ale również o to, by dobrze z nim się czuć. Dlatego też kilka chwil poświęćmy akceptacji naszego cielesnego Ja.
Ciało można pokochać. Proste „zabiegi” pomogą Ci w uczynieniu ze swojego ciała, najlepszego dla Twojej duszy miejsca na ziemi.
Wewnętrzne dziecko to metafora naszego potencjału, naszych możliwości i kreatywności. To także niewinna część nas, nasze dzieciństwo i emocjonalny świat. To wszystko to, co w nas naturalne i spontaniczne. Jest wolne i ufne, ciekawe świata i spragnione miłości.
Wewnętrzne dziecko to termin obecny w wielu formach pracy terapeutycznej. Metaforę wewnętrznego dziecka (rozumianego jako synonim naszego dzieciństwa, emocji i odruchów wyrobionych od pierwszych dni życia) w pracy nad głosem wykorzystuje Aneta Łastik, autorka książek „Poznaj swój głos…twoje najważniejsze narzędzie pracy” oraz „Wewnętrzne dziecko”.
Choć wydają się małe, choć czasem postępują nieodpowiedzialnie i niemądrze, to właśnie dzieci mogą stać się naszymi nauczycielami życia. Tak wiele można się od nich nauczyć, jeśli tylko zejdziemy z pozycji tego dorosłego, mądrego, bardziej doświadczonego i staniemy się towarzyszem i małego i trochę większego człowieka.
Poczucie własnej wartości to podstawa naszego życia. By dobrze żyć, rozwijać się, dobrze komunikować się ze światem, być radosnym człowiekiem, radzić sobie z problemami i podejmować kolejne wyzwania potrzebujemy odczuć, że niezależnie od zewnętrznych okoliczności, ocen innych ludzi jesteśmy kimś ważnym, kim wartym uwagi swojej i innych, kimś, kto ma takie sama prawa, jak inni.
Jak wyraża się miłość do samego siebie? Pisałam w jednym z wcześniejszych artykułów, to pragnienie dla siebie tego, co najlepsze. Traktuj więc siebie jak najważniejszą w Twoim życiu osobę. Dla takiej osoby chcemy jak najlepiej, chcemy dać jej wszystko, czego jej potrzeba, wspieramy ją, przytulamy, obdarowujemy ciepłym słowem. Taka osoba czyni nas radosnym, uśmiechniętym. Dzięki niej życie jest piękniejsze i staje się bardziej kolorowe.
Niskie poczucie własnej wartości, to wg R. Anthoniego swoiste przyzwyczajenie, nawyk mający na celu uniknięcie wymogów, jakie pojawiają się w naszym codziennym życiu. To doskonała wymówka, która pozwala nam unikać rzeczywistości, nie dostrzegać jej taką, jaką jest.
Zgodnie z filozofią kaizen (metoda małych kroków w osiąganiu celu i rozwoju) każda zmiana, nawet ta, która ma dobre założenia i prowadzić ma do czegoś dobrego, budzi w nas lęk. Zaczynamy zadawać sobie pytania, które blokują naszą kreatywność, pomysłowość; przerażamy się czekającym nas wyzwaniem.
Głos to człowiek. Nie da rozdzielić się tych dwóch elementów. Ta zależność sprawia, że wszystko to, co dotyka nas jako człowieka, przełoży się na nasz głos – jego brzmienie czy kondycję. Ta zależność działa również w drugą stronę – praca nad głosem zmienia człowieka.
Każdy, niezależnie od wieku, stanu zdrowia może zmienić i rozwijać swój głos. Nigdy nie jest za późno by pozbyć się wady wymowy, poprawić dykcję i brzmienie głosu czy zacząć śpiewać. Trzeba jednak pamiętać o kilku ważnych rzeczach. O jakich? Odpowiedź znajdziesz poniżej.
Nagroda za Twoją pracę może pojawić się bardzo szybko, ale też efekty mogą pojawić się znacznie później. Kiedy nie widać efektów pojawia się zniechęcenie, frustracja, spada nasza samoocena. Również motywacja do dalszej pracy może się obniżyć, niektórzy w takim momencie się poddają. Taki stan jest normalnym etapem nauki. Jedni przeżywają go bardziej intensywnie, inni mniej. Kryzys jest potrzebny i jest szansą, przejściem w kolejny etap. Trzeba go przetrwać.
Zdarza się, z różnych przyczyn, że odczuwamy zmęczenie krtani i ból towarzyszący mówieniu lub śpiewaniu. W takiej sytuacji myślimy o tym, by choć na chwilę ucichnąć i jak najszybciej chcemy pozbyć się tego nieprzyjemnego uczucia w krtani.
Zapamiętaj, co krtań z pewnością lubi. Za dobre traktowanie odwdzięczy Ci się w bardzo krótkim czasie.
Nasz głos, a dokładnie fałdy głosowe i otoczenie, w którym funkcjonują nie lubią następujących czynników.
Kolejne środki dostępne na naszym rynku , dzięki którym łatwiej zadbać o narząd głosowy, zwłaszcza w niekorzystnym środowisku lub podczas problemów z drogami oddechowymi.
Pewne funkcjonujące w obiegu określenia, skróty myślowe czy przekonania mogą wpływać na to, jak oddychamy, na złe pojmowanie tego procesu w emitowaniu dźwięków. Przyjrzyjmy się im.
Jak oddychać pracując głosem lub śpiewając? Jeśli pojawia się to pytanie, to znaczy, że odczuwamy, iż coś z naszym oddechem jest nie tak. Gubimy się w różnych teoriach, opisach, a zapominamy o tym, że nasze ciało samo potrafi dobrze oddychać. Trzeba mu stworzyć ku temu odpowiednie warunki. Pamiętajmy, że inaczej oddychamy, gdy nic nie mówimy, inaczej, gdy chcemy wydobyć dźwięk. Kilka wskazówek znajdziesz poniżej.
Porozumiewanie się to podstawa naszego życia w społeczeństwie. Dzięki komunikowaniu się z innymi ludźmi doświadczamy, przeżywamy, nawiązujemy i utrzymujemy relacje z ludźmi.
Na nasz wizerunek w codziennym komunikowaniu się i podczas publicznych wystąpień wpływa nie tylko wymowa, ale i język, jakim się posługujemy.
Kiedy głos mówi więcej niż wypowiadane słowa – zawsze! Komunikat prajęzykowy jest o wiele silniejszy i bardziej wiarygodny dla innych, ponieważ nie jesteśmy w stanie go całkowicie kontrolować. Wszystko w naszym głosie „mówi”. Wszelkie dźwięki towarzyszące komunikacji mogą mieć znaczenie. Nie tylko tempo w, jaki mówimy, nie tylko wysokość, natężenie i barwa głosu, ale również wtrącane słowa, chrząkanie, kaszel a nawet to, jak się śmiejemy. Dla odbiorcy naszych komunikatów równie ważne jest to czy mówimy wyraźnie i czy szybko słuchaniem ich zmęczymy.
To głos, a nie wypowiadane słowa, stanowi wiarygodny komunikat. Parametry głosu zdradzają nasze prawdziwe intencje. Złe nawyki głosowe i brak świadomości tego, jak porozumiewamy się w życiu rodzinnym i zawodowym powodują, że nasz komunikat jest nie tylko mało czytelny dla innych, ale i pełen sprzeczności. Można to jednak zmienić.
Nowa lista produktów, dzięki którym łatwiej zadbać o narząd głosowy, zwłaszcza w niekorzystnym środowisku lub podczas problemów z drogami oddechowymi. Pamiętaj:środki wspomagające prawidłowe funkcjonowanie narządu głosowego są doraźnym środkiem ratunkowym. Warto po nie sięgać, jeśli odczuwamy znaczny dyskomfort w pracy głosem.
Konsekwencje złych nawyków emisji głosu – chrypka i nawracające stany
zapalne są często wynikiem złych nawyków w emisji głosu. W tekście
opowiemy o ćwiczeniach pozwalających rozluźnić mięśnie gardła i szczęk.
Praca w szkole to nie tylko przekazywanie wiedzy, ale nieustanne
komunikowanie się. Relacje z uczniami, ich rodzicami oraz innymi
nauczycielami opierają się w głównej mierze na werbalnym kontakcie i
wypełniają niemal cały czas pracy nauczyciela. Ich podstawą jest ludzki
głos. Należało by dodać, że powinien to być zdrowy ludzki głos, bo
tylko taki umożliwia prawidłowy przebieg procesu komunikacji.
Poczucie krzywdy może w nas pozostać na długo, odcinając od szczęścia, powodzenia, miłości i często prowadząc do poważnych chorób. Wybaczenie to dar, który możesz sam sobie ofiarować. To dar, który leczy rany emocjonalne, wymiata nienawiść z serca, daje wolność, służy zdrowiu, świadczy o odwadze i harcie ducha. I Ty możesz sprawić sobie taki prezent, wystarczy że zaufasz i otworzysz się na ewentualność, że nic złego się nie dzieje, że wszystko przebiega zgodnie z duchowym planem. Jeśli znajdziesz w sobie tę gotowość i powierzysz swoje życie Sile Wyższej – wygrasz życie.
Dwie najprostsze rzeczy, jakie możesz uczynić w ramach zapobiegania
problemom z głosem oraz wtedy, gdy go przeciążysz lub chorujesz – to
odpoczynek i picie wody. W tym miejscu skoncentrujemy się na tym
pierwszym elemencie.
Ten niewielki narząd znajdujący się w środkowej części szyi, jest miejscem, w którym nie tylko rodzą się dźwięki. Jest miejscem, dzięki któremu oddychamy, za pomocą którego wyrażamy i dzięki któremu otrzymujemy. To brama, która łączy górną cześć naszego ciała, z dolną; pomost między tym co myślimy, a tym co odczuwamy.
„Niebo i jego gwiazdy czynią w tobie muzykę” tak głosi napis na ścianie świątyni Hathor w Denderze w Egipcie. Brzmi jak poetycka przenośnia i kojarzy się z doznaniami natury czysto duchowej. Tymczasem jednak, dzięki osiągnięciom w zakresie akustyki i terapii dźwiękiem dzisiaj z całą pewnością możemy rozumieć tę inskrypcję zupełnie dosłownie i odczytać ja jako ważne przesłanie starożytnych dla naszych czasów. Muzyka jest wszechobecna w naszej rzeczywistości i nie potrafimy wyobrazić sobie świata bez niej.
Kocham śpiewać, muzyka jest sensem mojego życia, czymś znacznie więcej niż tylko zbiorem dźwięków. Mam przy tym różne doświadczenia z nauczycielami emisji, każdy mówił mi co innego, a ja czułam, że nie wykorzystuję nawet 10% swoich możliwości, gardło mi się zaciska, głos jest jakby „nie mój”. Ta technika zaś po prostu uczy świadomie korzystać ze swojego głosu, wszystko jest spójne, logiczne, ciało wspiera nas w śpiewie (a do tej pory mi „przeszkadzało”), wskazówki są jasne, czytelne, a nie tak jak często słyszałam: „nie wiem” albo „ musisz to znaleźć w sobie”, tylko nikt nie mówił, gdzie mam zacząć szukać. Teraz mogę dokonywać wyborów muzycznych, w zależności od tego, na jakim brzmieniu mi zależy, jaki efekt chcę uzyskać itp. itd. Nie spodziewałam się, że śpiewanie może być takie proste.
Kocham i akceptuję siebie – wyrażenie tych słów na głos niejednemu z nas ciężko przechodzi przez gardło. Uważamy, że nie jesteśmy dość dobrzy lub na tyle doskonali, by zasługiwać na miłość, którą możemy obdarzyć siebie. Niejednokrotnie słyszymy lub czytamy, że aby pokochać innych, trzeba pokochać siebie. W tym stwierdzeniu kryje się ziarenko prawdy i zauważmy, że o wiele łatwiej jest dobrem obdarzyć kogoś innego i pokochać go z jego wadami, niedoskonałościami, niż te „braki” pokochać u siebie.
To co określamy jako piękny, dobry głos; głos, który porusza, przyciąga uwagę, porywa tłumy, to nie tylko zasługa dobrej techniki. Bez niej oczywiście trudno precyzyjnie przekazać emocje, czy wpływać na innych. Technika jest bazą, daje pewność, że głos się nie załamie, że jesteśmy w stanie nad nim panować i wykorzystać zgodnie z planem. Dzięki doskonałej technice nie istnieją granice dla głosu. Jednak w głosie, który ma solidne podstawy nie może zabraknąć człowieka, jego emocji i nastawienia na słuchacza.
Dobre przygotowanie publicznego wystąpienia wykładu czy prezentacji w dużej mierze decyduje o tym, czy odniesiesz sukces.
„Cudze chwalicie, swego nie znacie”. Znamy ten cytat i może nawet nie uświadamiamy sobie, jak często stosujemy go w swoim życiu. Łatwiej przychodzi nam zachwycić się kimś innym, jego głosem czy umiejętnościami niż docenić siebie. Porównania z innymi na ogół wypadają na naszą niekorzyść, bo nie potrafimy na siebie spojrzeć łaskawym okiem. Jesteśmy swoim najbardziej surowymi krytykami i nie dostrzegamy jak wiele to my posiadamy.
Są ludzie, o których możemy powiedzieć, że mają w sobie to „coś”, mają w sobie magię, siłę, wzbudzają zaufanie, szacunek, hipnotyzują… Lubimy ich słuchać, ponieważ ich głos przyciąga i pochłania naszą uwagę. Dobrze czujemy się w ich towarzystwie i łatwo możemy się z nimi porozumieć… Są też i tacy ludzie, których wspomnienie może wywoływać dreszcze, odrazę lub niechęć.
Krtań zaczyna się formować w 32 dniu życia płodowego. Kiedy
przychodzimy na świat, jesteśmy wyposażeni we wszystko, co jest nam
potrzebne do perfekcyjnego używania swojego głosu. Z chwilą wydania
pierwszego krzyku rozpoczyna się nasze głosowe funkcjonowanie, które
rozwija się początkowo na bazie naturalnych odruchów. Z chwilą
urodzenia krtań nie przestaje się rozwijać. Z wiekiem będzie się
powiększać i zmieniać swoje położenie. Zmiany – zachodzące nie tylko w
narządzie głosowym, ale i w całym organizmie – powodują, że zmienia się
zakres wydobywanych dźwięków i możliwości głosu.
Dźwięki, które w różnej postaci i w różny sposób do nas docierają, oddziałują na nasze zdrowie, nastrój; wywołują także stany uczuciowe i emocjonalne. Jedne z nich mogą nas drażnić, irytować, inne dają ukojenie, wyciszają i poprawiają nasze samopoczucie. Nasz głos i wydobywanie dźwięków jest najprostszym sposobem na pozbycie się napięć, poprawę humoru, a nawet zdrowia.
Już w życiu płodowym demonstrujemy swoje zadowolenie lub zdenerwowanie, a od około 3 miesiąca życia zaczynamy wyrażać swoje emocje za pomocą dźwięku. Wcześniej, począwszy od momentu urodzenia, reagujemy płaczem i głośnym krzykiem na głód, ból, zimno czy mokrą pieluchę
Wśród nieprawidłowości mutacyjnych występują następujące zaburzenia:
mutacja przedwczesna, mutacja perwersyjna, niedokończona mutacja,
mutacyjny głos fistułowy, głos eunuchoidalny.
Mutacja to przemiana krtani w dojrzały narząd. Zachodzi pod wpływem zmian hormonalnych, w okresie dojrzewania płciowego. W wyniku przemian zachodzących w budowie narządu głosowego, zmienia się brzmienie głosu. Mutacja występuje w głosach żeńskich i męskich – u mężczyzn, ze względu na większą intensywność zmian, jest ona bardziej zauważalna
Zespół ten u osób zawodowo pracujących głosem prowadzi do szybkiego wyczerpania
narządu głosowego, powstania zaburzeń czynnościowych (w dalszym etapie
także organicznych) utrudniających lub uniemożliwiających wykonywanie
zawodu.
Fonacja to tworzenie dźwięku. Jest to proces, który zachodzi w krtani i
prowadzi do powstania tzw. dźwięku krtaniowego.Aby doszło do
wytworzenia dźwięku konieczne jest współdziałanie systemu krtaniowego
i oddechowego
Głos, którym się posługujemy nie zawsze jest tym właściwym. Nie zawsze jego brzmienie czy jakość zgadzają się z naturalnymi możliwościami narządu głosowego. Przyzwyczajeni jesteśmy do tego, co znane, a nie przykładamy wagi do tego, jak właściwie brzmi nasz naturalny głos. Bywa też i tak, że nieświadomie posługujemy się całkiem obcym głosem. Kiedy głos jest więźniem w naszym ciele nie wydobywa się poza strefę naszej intymności, jest cichy, słaby, niepewny. Każdy człowiek ma piękny i wielki głos, którego brzmienie fałszują psychiczne blokady i pewne cywilizacyjne uwarunkowania. Istnieją jednak sposoby na to, by przywrócić jego właściwe brzmienie i urzeczywistnić jego potencjał.
Czy znasz swój głos? Może warto dowiedzieć się więcej?
Czy znasz swój głos? Może warto dowiedzieć się więcej?
Czy znasz swój głos? Może warto dowiedzieć się więcej?
Sprawdź i przekonaj się, że praca nad głosem da Ci dużo korzyści i satysfakcji.
Kolejna pięknie ilustrowana książka autora 'Sztuki relaksu', która jest zarazem skarbnicą myśli karmiących ciało i umysł. Niesamowity zbiór porad i wskazówek dodających energii oraz pomysłów i sposobów dla każdego, kto choć na chwilę chce zatrzymać się w biegu. Format książki pozwala na to, by mieć ją zawsze przy sobie, co czyni z niej wspaniałe koło ratunkowe w stresujących sytuacjach.
Autor: Mike George
Tytuł:„1001 sposobów na relaks”
Tytuł oryginalny: 1001 Way to Relax
Wydawnictwo: Wydawnictwo CZERWONY SŁOŃ, Gdańsk 2006
Środki wspomagające prawidłowe funkcjonowanie narządu głosowego są doraźnym środkiem ratunkowym. Warto po nie sięgać, jeśli odczuwamy znaczny dyskomfort w pracy głosem.
Do głównych przyczyn urazów krtani zalicza się: nadmierny wysiłek
głosowy, uszkodzenia pointubacyjne, urazy zewnętrzne oraz toksyny i
ciała obce.
Zaburzenie głosu typu dysplastycznego, w któym występuje rowek lub
rynienka, tj. bruzda dzieląca fałdy głosowe na dwie części.
Wszelkie uszkodzenia nerwu błędnego pociągają za sobą porażenia
zewnętrznych i wewnętrznych mięśni krtani. Główną przyczyną porażenia
nerwów krtaniowych są operacje tarczycy.
Najczęściej występujący niezłośliwy guz strun głosowych. Występuje
głównie między 30 a 50 rokiem życia.
Stan patologiczny narządu głosowego. Owrzodzenie zlokalizowane jest w tylnej części głośni w okolicy chrząstek nalewkowatych. Częściej występuje u mężczyzn.
Choroba rozwija się gwałtownie, głos przeważnie nie jest zmieniony,
zaczerwieniona i opuchnięta jest nagłośnia.
Stan chorobowy, który w badaniu laryngoskopowym wykazuje
zaczerwienienie i obrzęk strun głosowych.
Choroba, w której na powierzchni błony śluzowej obserwuje się białe
naloty z zapalną obwódką.
Zaburzenie głosu towarzyszące chorobom krtani, które przede wszystkim
dotyczą fałdów głosowych.
To skrajny i zaawansowany stan dysfonii – całkowity brak głosu, zanik
głosu wywołany niedowładem mięśni krtaniowych, do którego dochodzi w
przypadku daleko posuniętych zmian krtani, a także na podłożu czynników
psychicznych (silny stres, emocje).
Biofeedback to metoda relaksu, terapii oraz zwiększania możliwości umysłu wykorzystująca biologiczne sprzężenie zwrotne różnych sygnałów fizjologicznych, np. elektrycznej aktywności mięśni (EMG), elektrycznej aktywności skóry (EDA/GSR), czy temperatury ciała. Oznacza to, że odpowiednie narzędzia dostarczają ci informację zwrotną (feedback) o tym, co aktualnie dzieje się z twoim organizmem, jakie zmiany fizjologiczne w nim zachodzą. Dzięki temu możesz nauczyć się świadomie kontrolować i modyfikować funkcje, które normalnie nie są zależne od naszej woli (m.in. fale mózgowe, napięcie mięśni).
Ciało to część nas, to również część tego, co nazywamy naszym „ja”, chociaż tę drugą prawdę trudno nam zaakceptować. A to właśnie poprzez ciało istniejemy i możemy działać w otaczającej nas rzeczywistości. To, jak 'używamy’ naszego ciała wskazuje na to, na ile jesteśmy w nim obecni i jak odnajdujemy się w świecie, w relacjach z ludźmi. Im więcej w nim energii i im żywsze jest ciało, tym większa jest nasza obecność w świecie.
(U)śmiech to jeden z najprostszych i najbardziej przyjemnych sposobów na relaks. Rzadko kiedy śmiejemy się szczerze i naturalnie, bo albo nie wypada, albo już zdążyliśmy zapomnieć jak to jest śmiać się jak dziecko. Śmiejemy się w różny sposób; zależy on również od sytuacji, w której się znajdujemy. To, jak się śmiejemy jest także wynikiem wychowania i norm, które przyjęliśmy dorastając i wchodząc w życie różnych grup społecznych.
Dykcja to wymowa, sposób wymawiania, czyli łączenie głosek w słowa i
słów w zadnia. Opiera się ona na znajomość norm i zasad kultury słowa
oraz sprawności artykulacyjnej.
Zespół ruchów narządów mowy oraz układy jakie przyjmują one w trakcie
wymawiania głosek nazywamy artykulacją. Inaczej o artykulacji mówi się,
ze jest mechaniczną stroną słowa, przekształceniem tonu powstałego w
krtani na zrozumiałe dźwięki mowy.
Nastawienie głosowe, inaczej sposób atakowania dźwięku czy sposób
zapoczątkowania dźwięku jest pojęciem, które w praktycznym wymiarze ma
ogromne znaczenie dla osób pracujących głosem. Jest jednym z czynników
decydujących o wysiłku głosowym, zmęczeniu i problemach z głosem lub
ich braku.
Każda samogłoska jest zbiorem określonych ruchów artykulacyjnych warg, języka, podniebienia miękkiego oraz fonacyjnych, czyli drgań strun głosowych. Tylko precyzyjne ich wykonanie gwarantuje czystą i wyraźną wymowę, która decyduje o zrozumiałości naszej mowy.
Część głosotwórcza narządu głosu, czyli aparat fonacyjny obejmuje krtań z mieszczącymi się w niej fałdami głosowymi oraz system nerwów krtani. Zadaniem tej części narządu głosowego jest wytworzenie fali dźwiękowej (głosu), tonu podstawowego, czyli fonacja.
Dzięki praktycznemu zastosowaniu idei psychocybernetyki możesz
przekonać sie, że „to co kiedyś wydawało się trudne, teraz jest łatwe”.
Oprócz obrazu samego siebie „zaprogramowanego na sukces” potrzebujemy również wyobraźni, wizji tego, do czego dążymy. Konieczne są także nowe nawyki, umiejętność uczenia się na własnych błędach oraz duchowy lifting.
Nasze zachowania, osiągnięcia i wszystko to, co robimy w życiu, są uzależnione od obrazu samego siebie.
Technika Alexandra uczy świadomego przywracania sobie stanu neutralności (czyli swobody i odpowiedniej sprężystości mięśni) po momencie stresu. Nie dąży do eliminowania tremy, lecz do radzenia sobie z jej niekorzystnymi przejawami. Odpowiednia doza ożywienia psychofizycznego i podekscytowania sprzyja aktywności umysłu i ciała. Chodzi o to, aby pozwolić na emocjonalne odczuwanie tremy, a jednocześnie umieć świadomie eliminować te jej fizyczne symptomy, które ograniczają nasze możliwości.
Im więcej pracuję z wokalistami, tym bardziej jestem przekonany, że
właściwy balans i koordynacja w głosie mogą być osiągnięte tylko wtedy,
gdy wokalista jest całkowicie odprężony. Gdy nasze ciało jest spięte,
nie możemy zastosować właściwie żadnej techniki. Napięcie nie tylko nie
pozwala nam śpiewać najlepiej jak umiemy, ale może naprawdę zniszczyć
nasze struny głosowe.
W poprzednim artykule pisałem o „istocie śpiewania”, czyli o pozwoleniu dźwiękom na rezonowanie pomiędzy klatką piersiową a głową przy właściwie domkniętych strunach głosowych. Określam ten proces jako połączenie, zwarcie (domknięcie) strun głosowych – vocal cord connection. (Osoba, która opanowała sztukę odpowiedniego domykania strun głosowych potrafi zaśpiewać nawet do pięciu oktaw bez jakiejkolwiek przerwy w głosie). W tym artykule zastanowimy się nad trzema głównymi problemami i złymi nawykami, które konsekwentnie powstrzymują nas od odpowiedniego domknięcia strun głosowych; są to: nieprawidłowe oddychanie, szerokie samogłoski oraz nakładające się na to wszystko napięcie.
Co jest najważniejszym punktem śpiewania? Uważam, że jest to
domknięcie strun głosowych ! Oddychanie, umiejscowienie samogłosek,
ułożenie krtani, kompresja, itd. same w sobie są bezwartościowe, jeśli
nie prowadzą do efektywnego domknięcia strun głosowych.
Technika Alexandra jest metodą świadomego przywracania naturalności i
swobody psychofizycznej organizmu. Nazywa się ją również techniką
reedukacji psychofizycznej, ponieważ uczy eliminowania nieprawidłowych
nawyków nadwerężających organizm lub ograniczających swobodę jego
działania, a dotyczących codziennych ruchów i zachowań.
Frederick Matthias Alexander (1869 -1955) był australijskim aktorem.
Dotknięty wciąż powracającą chrypką kończącą się zanikaniem głosu
podczas występów, rozpoczął, trwający kilka lat, proces samoobserwacji.
Rezultatem jego pracy były nadzwyczajne spostrzeżenia. To, co
początkowo wydawało się problemem dotyczącym głosu i jego “sposobu
używania”, okazało się obejmować zespoły nadmiernych napięć i
przykurczów mięśni w całym ciele, a więc było problemem “używania
całego ciała”.
W czasie spokojnej rozmowy nasze zewnętrzne mięśnie nie zakłócają pracy krtani, ponieważ nie dźwięk jest naszym głównym celem, lecz komunikacja. Tak więc krtań jest zrelaksowana. Takie położenie krtani nazywamy speech-level position (pozycją krtani na poziomie mówionym). Z takim też ułożeniem krtani powinno się śpiewać.
Metoda Feldenkraisa jest metodą poznania i rozwoju, zwiększenia
świadomości siebie poprzez ruch. Już sam ten fakt jest kluczowym w
każdym procesie, w którym chcemy podnosić jakość tego co robimy na
wyższy poziom.
Część motoryczna narządu głosu to tak zwany aparat oddechowy. Dzięki niej możliwy jest wdech i wydech (wymiana gazowa) oraz oczyszczenie, nawilżanie i ogrzanie wdychanego powietrza.Odpowiada ona przede wszystkim za wytworzenie strumienia powietrza, o odpowiednim ciśnieniu, niezbędnego do fonacji, czyli tworzenia dźwięku.
Kiedy już przyjrzymy się sobie i dostrzeżmy to, co hamuje nasz głos przed pełnym, pięknym i pewnym brzmienie, stajemy na pozycji, która umożliwia nam zneutralizowanie tych negatywnych elementów. Pracując nad sobą, nad własną samooceną oraz akceptacją siebie pracujemy również nad naszym głosem i jego brzmieniem.
Problem z głośnym, wyraźnym i zrozumiałym dla innych mówieniem, czy odważnym śpiewaniem to nie tylko brak technicznych umiejętności, które pozwalają wykorzystać możliwości naszego głosu. To także uwarunkowania psychologiczne; lęk, brak pewności siebie, niska samoocena, brak akceptacji siebie czy niechęć do własnego głosu. U ich podłoża leży głównie negatywne przekonanie o sobie oraz niedocenianie lub błędne ocenianie własnych możliwości.
Refluks żołądkowo – przełykowy to choroba, w której dochodzi do cofania się kwaśnej treści żołądkowej do przełyku w sposób nawracający i z dużym nasileniem dolegliwości.Choroba objawia się także miedzy innymi zgagą (pieczeniem w okolicy mostka), odczuwaniem dyskomfortu w nadbrzuszu, nudnościami, wymiotami; może pojawić się również gorzki smak w ustach, pieczenie języka lub gardła, czasem także problemy z przełykaniem, trudności oddechowe i nieprzyjemny zapach z ust.
To opuchlizna występująca w przestrzeni Reinkego – szczelinowatej przestrzeni podnabłonkowej (zawartej pod nabłonkiem pokrywającym fałdy głosowe), która nie posiada gruczołów i naczyń limfatycznych.
Obrzęk występuje głównie obustronnie, niesymetrycznie na fałdach głosowych; przeważnie na ich górnej powierzchni, w przedniej części.
Umiejętność tworzenia głosu oraz sprawne posługiwanie się nim w mowie i
śpiewie jest w dużym stopniu uzależnione od dobrego słuchu, ale nie
tylko od słuchu fizjologicznego.
Ludzki głos, zarówno w formie mowy, jak i śpiewu powstaje jako wynik współdziałania aparatu oddechowego, krtani (w której mieszczą się fałdy głosowe) oraz jamy gardłowej, ustnej i nosowej. Ten wysoko wyspecjalizowany proces nie miałby racji bytu, gdyby nie nadzór głównego ośrodka naszych życiowych czynności, emocji i zachowań – mózgu i układu nerwowego. Dzięki temu możliwe jest połączenie i skoordynowanie działań wszystkich mechanizmów i procesów niezbędnych do zaistnienia głosu. Dzięki temu również funkcja głosowtórcza narządu głosowego splata się z jego funkcją emocjonalną, pozwalając między innymi na wyrażanie poprzez głos wewnętrznych stanów emocjonalnych.
O jodze można mówić w różnych kontekstach. Najczęściej stykamy się z hatha – jogą, czyli z ćwiczeniami. Ale joga to także filozofia, moralność, etyka, leczenie, sposób życia. Joga ma wiele oblicz, jest to wielka nauka i nie jest moim celem opisanie jej we wszystkich możliwych wymiarach. Dla mnie jest ważne, co może wyciągnąć z nauki jogi współczesny człowiek żyjący w naszej cywilizacji.
Tak określany głos, to głos prawidłowy, którym powinniśmy się posługiwać. Jest on odbierany jako głos czysty, dźwięczny i niemęczliwy i nawet po wysiłku głosowym jego jakość się nie zmienia.
Przybranie właściwej postawy ciała jest podstawowym elementem treningów relaksacyjnych. Szybkie i świadome rozluźnianie mięśni zależy właśnie od przyjętej postawy. Każdy z treningów określa jaką pozycję należy przyjąć, ale istnieje kilka podstawowych i uniwersalnych pozycji relaksacyjnych, które mogą być wykorzystane w samodzielnie wykonywanych ćwiczeniach.
Skuteczność relaksacji zależy z jednej strony od nastawienia z jakim przystępujemy do ćwiczeń oraz naszego stanu psychicznego, z drugiej zaś od prawidłowego stosowania technik relaksacyjnych. W tym miejscu zajmiemy się tym, jakie warunki muszą być spełnione przed i w czasie relaksacji oraz o czym musisz wiedzieć przez rozpoczęciem ćwiczeń.
Miejscem powstania znanych nam dziś treningów relaksacyjnych są starożytne Indie, dalekowschodnie szkoły propagujące określone systemy filozoficzne. Tam powstały podstawy dzisiejszych ćwiczeń, które świat zachodni zaadaptował do własnych warunków i dostosował do własnych potrzeb.
Wielu z nas, jeśli nie wszyscy, podlegamy tempu czasów w jakich żyjemy. A żyjemy coraz szybciej i coraz bardziej intensywnie. Czasem po prostu zamiast żyć przebiegamy nasze życie. Tym bardziej warto się zatrzymać i wsłuchać się w siebie i we własne ciało. W takim pędzie nietrudno o zagubienie siebie, własnych marzeń, wartości i pragnień. W takim biegu łatwo też zlekceważyć sygnały, jakie wysyła nam ciało; sygnały, które mówią, że coś jest nie tak.
Po ulubionym daniu, po intensywnych ćwiczeniach fizycznych i po wykonaniu trudnej, ale satysfakcjonującej pracy; po sympatycznym spotkaniu ze znajomymi, po dokonaniu czegoś ważnego; podczas lektury ulubionej książki; przy muzyce; na łonie natury; w czasie oddawania się własnym pasjom .. każdy z nas doznaje przyjemnego stanu odprężenia. Choć na chwilę odrywamy się od codziennych trosk i problemów, zapominamy o tym, co przygnębia, co odbiera dobrą energię. Te przyjemne chwile możemy przedłużyć i sprawić, że ich dobroczynne działanie będzie bardziej obecne w naszym życiu.
Czasem zdarza się, że błądzimy, że nie jesteśmy przekonani o słuszności podejmowanych decyzji, czujemy się jak zagubieni we mgle. Takie sytuacje dotyczą różnych sfer naszego życia. Co wtedy, gdy racjonalne argumenty nie wystarczą lub nie przekonują; co; gdy przestają mieć rację bytu? Dlaczego nie wychodzi to i to, czemu nie udaje się to i tamto, czemu dzieje się tak i tak… przecież miało być inaczej.
Przewlekłe zapalenie krtani (laryngitis chronica) to choroba błony śluzowej krtani mająca długotrwały i przewlekły charakter. Wskutek podrażnienia krtani dochodzi zwykle do zmian na fałdach głosowych: przerostowych (pogrubienie fałdów) lub zanikowych (zanik błony śluzowej).
Ostre zapalenie krtani (laryngitis acuta) jest chorobą powierzchniową błony śluzowej krtani. Zazwyczaj wywołują ją wirusy, rzadziej bakterie. Występuje zaczerwienie i obrzęk błony śluzowej krtani, które dotyczą głównie wejścia do krtani i fałdów głosowych. Zmiany zapalne mogą objąć także inne części krtani. Na powierzchni błony śluzowej stwierdza się wydzielinę śluzową lub śluzowo- ropną.
Rak krtani (carcinoma laryngis) jest chorobą, w której występuje rozwój złośliwych komórek w obrębie błony śluzowej krtani. Rak krtani niszczy sąsiednie tkanki i zamyka światło krtani utrudniając przepływ powietrza.
Chrypka (raucedo) jest określeniem stosowanym do opisania zmiany głosu. Mówiąc o chrypce mamy na myśli przede wszystkim zmiany dotyczące barwy głosu. Staje się on wówczas niższy, twardy, ostry, bezdźwięczny, skrzeczący, posiada nieczystą intonację.
Głos przedsionkowy powstaje w następstwie zwierania się w czasie fonacji fałdów przedsionkowych (rzekomych) lub przyśrodkowo położonej błony śluzowej tych fałdów.Jest on wyrazem kompensacji występującej w przypadku niewydolności strun głosowych.
Jednostronne przekrwienie struny głosowej (monochorditis vasomotoria). Jest chorobą występującą u ludzi zawodowo pracujących głosem (mówców, aktorów, śpiewaków); może wystąpić u tych wszystkich osób, których praca wymaga stałych wysiłków głosowych. Znajduje się na pograniczu spraw zapalnych swoistych i czynnościowych.
Bezgłos (aphonia) to całkowity brak głosu, zanik głosu, niemożność jego wydobycia na skutek niedowładu mięśni krtaniowych, do którego dochodzi w przypadku zmian anatomicznych lub czynnościowych krtani, a także na tle psychicznym. Występuje nagle i ma duże nasilenie.
Niewydolność głośni jest stanem chorobowym, w którym fałdy głosowe nie stykają się na całej długości. Podczas fonacji występuje niepełne zwarcie fałdów głosowych, co prowadzi do powstania szczeliny. Przez nią przedostaje się powietrze, które nie zostało zmienione w falę akustyczną. Przy całkowitym zwiotczeniu mięśni napinających więzadłach głosowe dochodzi do afonii (bezgłosu).
Wtórne zmiany przerostowe fałdów głosowych powodują pogrubienie fałdów głosowych. Mogą przybierać postać pojedynczego polipa lub polipowatego zwyrodnienia fałdów głosowych.
Guzki fałdu głosowego (nodulus chordae vocalis) potocznie nazywamy guzkami krzykaczy, guzkami śpiewaczymi. Są to małe, okrągłe twory wielkości główki szpilki (osiągają do 2-3 mm średnicy), zlokalizowane na brzegu fałdu głosowego w 1/3 przedniej jej długości. Guzek może być pojedynczy, ale zwykle występuje drugi, położony symetrycznie.
Choroby zawodowe to choroby, które bezpośrednio związane są z wykonywanym zawodem i warunkami pracy. Na ogół są to choroby przewlekłe. W przypadku narządu głosowego choroby te wynikają z nadmiernego wysiłku głosowego.
Wiele problemów z głosem wynika między innymi z tego, że mówimy w nieodpowiednim miejscu swojego rejestru głosowego, czyli na niedogodnej wysokości głosu. Aby mówić długo, swobodnie i efektywnie, bez zmęczenia i z przekonaniem ważne jest odnalezienie optymalnej dla siebie wysokości głosu. Ta optymalna dla każdego wysokość głosu, to tak zwana średnica (medium) głosu.
Emisja głosu (łac. emissio- wysłanie, wypuszczanie) to jego wydobywanie na zewnątrz, nadawanie. W zależności od przyjętych kryteriów możemy dokonać jej podziału.
„Postawienie głosu, czyli impostacja, to coś w rodzaju regulacji silnika samochodowego: na upartego dojedzie człowiek i na niewyregulowanym, tyle, że nie za daleko (…).”
Zainwestuj w siebie, w swój głos. Wprowadzając kilka prostych nawyków w swoje codzienne życie, możesz pomóc sobie, a co za tym idzie, swojemu głosowi lepiej funkcjonować.
Aby powstał dobry jakościowo i poprawny głos, konieczne jest spełnienie kilku podstawowych warunków. Jeden z nich to odpowiednia postawa ciała, która sprawia, że oddech jest bazą dla tworzonego głosu. Trzeba zawsze też pamiętać o tym, że mówi i śpiewa cała osoba stanowiąca jedność psychofizyczną.
Aby powstał dobry jakościowo i poprawny głos, konieczne jest spełnienie kilku podstawowych warunków. Jeden z nich to odpowiednia postawa ciała, która sprawia, że oddech jest bazą dla tworzonego głosu. Trzeba zawsze też pamiętać o tym, że mówi i śpiewa cała osoba stanowiąca jedność psychofizyczną.
Easyvoice – co to takiego?
Dziś chciałabym się podzielić z Tobą refleksją, która po raz pierwszy pojawiła się dawno temu, a która wróciła do mnie ostatnio. Wróciła za sprawą niedawnych zajęć z emisji głosu, w których brałam udział. Będzie ona również w pewien sposób odkryciem 'tajemnicy' nazwy naszego serwisu.
Często nie mamy całkowitego wpływu na warunki, w jakich pracuje nasz głos. Szereg różnorodnych czynników, których nie jesteśmy w stanie wyeliminować negatywnie oddziałuje na nasz aparat głosowy. W takich sytuacjach, jeżeli wyczerpał się arsenał możliwości, przydatne stają się środki wspomagające prawidłowe funkcjonowanie narządu głosowego.
Praca głosem to duże obciążenie dla naszego głosowego aparatu. Większe, jeśli pozbawiona jest ona świadomości oraz podstawowej- praktycznej i teoretycznej- wiedzy o tym, jak powinna przebiegać. Ale nasz głos posiada cenną umiejętność sygnalizowania, że dzieje się z nim coś złego. Warto zatem zwrócić uwagę na wysyłane przez niego informacje i niepokojące sygnały skonsultować z lekarzem.
Istnieje wiele klasyfikacji opisujących rodzaje głosu. Wszelkie podziały mają jednak charakter umowny. Skala głosu jest jednym z kryteriów stosowanych w muzyce do wyodrębnienia rodzajów głosu. Oprócz tego bierze się pod uwagę barwę głosu oraz usytuowanie dźwięków przejściowych. W określaniu rodzaju głosu jako metodę pomocniczą, stosuje się również metodę anatomiczną, która za pomocą badania laryngoskopowego bada rozmiary strun głosowych.
Być może niektórzy z nas marzą o tym, by móc wyśpiewać każdy dźwięk, jaki istnieje. Inni być może skromniej marzą, by móc śpiewać jeszcze odrobinę niżej lub wyżej. O ile w tym drugim przypadku jest to możliwe poprzez naukę i systematyczne ćwiczenia, to w przypaku pierwszego stwierdzenia musimy pogodzić się z pewnymi ograniczeniami. Powód jest prosty, rodzimy się z pewnym potencjałem, który możemy urzeczywistniać i rozwijać, ale do granic wyznaczonych nam przez naturę. Nasze wrodzone właściwości określają, jakie dźwięki są dla nas dostępne na starcie i poprzez szkolenie. Skala głosu wyznacza ich zakres i jest dla nas swoistym drogowskazem w pracy głosem i nad głosem.
Wielu z nas tkwi w szponach przekonań, które pojawiały się i pojawiają w naszym życiu. Działają one na zasadzie płyty, która odtwarza się w sposób szczególny, gdy podejmujemy się działań angażujących nasze “ja”. Świadomie lub nie funkcjonujemy zgodnie z obrazem, który stworzyli za nas inni lub zgodnie z tym, co sami o sobie wymalowaliśmy na białych kartkach papieru.
Mówienie czy śpiewanie, choć może się tak wydawać, nie jest jedynie efektem czynności fizjologicznych i zjawisk akustycznych. Tworzenie głosu to także czynność o charakterze psychicznym. Głos to nie tylko narzędzie słownej komunikacji czy artystycznego wyrazu. Głos odzwierciedla uczucia, emocje, siły witalne, myśli i doświadczenia człowieka. Nasz głos to parabola naszej duszy.
Nasz głos to fascynujący instrument, który towarzyszy nam od dnia narodzin. Oznajmia wówczas całemu światu- oto jestem. Rozwija się w miarę upływu czasu i dojrzewa razem z nami. Czasami szwankuje, niestety. Ale większość negatywnych zjawisk tak naprawdę wcale nie zaczyna się w narządzie głosowym, ale w tym, w jaki sposób używamy całego naszego ciała. Nasze ciało jest lustrem, w którym odbijają się nasze myśli i emocje, a skoro narząd głosu jest częścią tego ciała, to również w nim się odzwierciedlają się nasze wewnętrzne stany.
Nasz głos to fascynujący instrument, który towarzyszy nam od dnia narodzin. Oznajmia wówczas całemu światu- oto jestem. Rozwija się w miarę upływu czasu i dojrzewa razem z nami. Czasami szwankuje, niestety. Ale większość negatywnych zjawisk tak naprawdę wcale nie zaczyna się w narządzie głosowym, ale w tym, w jaki sposób używamy całego naszego ciała. Nasze ciało jest lustrem, w którym odbijają się nasze myśli i emocje, a skoro narząd głosu jest częścią tego ciała, to również w nim się odzwierciedlają się nasze wewnętrzne stany.
Nasz głos to fascynujący instrument, który towarzyszy nam od dnia narodzin. Oznajmia wówczas całemu światu- oto jestem. Rozwija się w miarę upływu czasu i dojrzewa razem z nami. Czasami szwankuje, niestety. Ale większość negatywnych zjawisk tak naprawdę wcale nie zaczyna się w narządzie głosowym, ale w tym, w jaki sposób używamy całego naszego ciała. Nasze ciało jest lustrem, w którym odbijają się nasze myśli i emocje, a skoro narząd głosu jest częścią tego ciała, to również w nim się odzwierciedlają się nasze wewnętrzne stany.
Stres, napięcie, trema są niemal nieodłącznymi towarzyszami każdej sytuacji, w której pojawia się konieczność zaistnienia poprzez nasz głos. Jeśli nie nauczymy się radzić sobie z ich negatywnymi aspektami (które dla wielu z nas są bardzo dokuczliwe), nasza praca głosem zostanie pozbawiona radości i przyjemności.
Patologia narządu głosowego jako nauka całościowo zajmuje się problematyką schorzeń i niedyspozycji narządu głosowego. Przedmiotem jej zainteresowania są: przyczyny, mechanizmy, formy, objawy i skutki zaburzeń czynności narządu głosowego. Jest to problematyka, z którą obowiązkowo powinni zapoznać się ludzie zawodowo pracujący głosem, choćby tylko ze względu na uświadomienie sobie skali zjawiska i przyczyn takiego stanu rzeczy.
Istnieje wiele grup zawodowych, których praca wymaga ogromnego wysiłku głosowego przez wiele lat. Osoby należące do tych grup są najbardziej narażone na występowanie chorób narządu głosowego.
Narząd głosu to bardzo delikatny instrument. Trudno przywrócić mu życie i pełen blask, gdy z różnych przyczyn ulegnie zniszczeniu. Należy zatem dołożyć wszelkich starań, by nie dopuścić do jego schorzeń.
Kultura żywego słowa to kultura mówienia, odczytywania i interpretacji, zwana jest również sztuką żywego słowa. Jest zagadnieniem kluczowym dla osób występujących publicznie i wszystkich, którzy chcą być pod każdym względem dobrze zrozumiani przez swoich odbiorców.
Kultura komunikowania sie jest elementem bez którego nie może odbywać się pozytywne i efektywne porozumiewanie się z ludźmi. Znajomość zasad dotyczących tego procesu pomaga osiągać sukcesy osobiste i firmowe oraz kształtuje poprawne relacje międzyludzkie.
Higiena głosu określana jest z jednej strony jako nauka zajmująca się ochroną głosu, z drugiej jako działalność profilaktyczna, mająca na celu zapobieganie chorobom głosu.Jako nauka zajmuje się opracowaniem wszelkich sposobów zapobiegania chorobom narządu głosowego oraz pośrednio metodami ich leczenia.
Zdarza się, że głos odmawia nam posłuszeństwa. Najczęściej jest to wynik chorób, stanów zapalnych narządu głosowego. Nierzadko jest to również związane z nadmiernym wysiłkiem głosowym, zwłaszcza u osób zawodowo pracujących głosem bez odpowiedniego przygotowania. Braki w zakresie prawidłowej emisji głosu i jej zaburzenia- prędzej czy później- odbijają się na stanie narządu głosowego i jego możliwościach.
Poznaj kilka doraźnych metod pomagających zwalczyć drobne dolegliwości. Nie zastąpią one leczenia pod okiem specjalisty, jednak mogą przynieść ulgę Twojemu głosowi w trudnych chwilach.
Emisja
głosu jest bardzo ciekawym i złożonym zagadnieniem. Obejmuje wiele
kwestii i problemów, które w tej części serwisu będą stopniowo
wyjaśniane. A o tym, co kryje się za hasłem emisja głosu dowiesz się w
tym artykule, który jest wprowadzeniem do całego działu poświęconego
temu zagadnieniu w Czytelni .
Dobry, zdrowy głos, dla każdego, kto głosem pracuje, to podstawa i prawdziwy skarb. Umiejętność jego tworzenia, w sposób, który zapewnić ma naszemu narządowi sprawność jest rzeczą istotną nie tylko z punktu widzenia higieny narządu głosowego, bowiem głos jako narzędzie służyć ma nie tylko naszej pracy, ale i nam samym.
Mowa i śpiew to dwa rodzaje tej samej czynności fizjologicznej. Powstają na podłożu tych samych mechanizmów, w wyniku działania aparatu głosowego. W tym krótkim artykule przedstawione są różnice między tymi dwoma czynnościami głosowymi.
Wszyscy popełniamy błędy. I dobrze, że tak się dzieje. Mamy szansę uczynić z nich życiowe lekcje, możemy z nich wyciągać wnioski. Paradoksalnie można by zapytać – czy warto zatem od tych błędów uciekać? Moja odpowiedź brzmi: warto. Ale najpierw pozwólmy, aby stały się one przewodnikami w naszej pracy nad głosem.
Narząd głosu to najstarszy i najbardziej naturalny instrument. Dźwięki jakie wydaje są esencją jego właściciela, jego emocji i myśli; angażują jednocześnie fizjologiczne procesy organizmu i złożone zjawiska akustyczne.
Głos jako zjawisko akustyczne, efekt skoordynowanych czynności psychofizjologicznych, posiada kilka specyficznych właściwości.Są to: wysokość, głośność, natężęnie, barwa i czas trwania.
Aparat głosowy to zespół narządów, które współdziałają w procesie wytwarzania głosu-w mowie i w śpiewie. Narządy te podlegają kontroli ze strony układu nerwowego, który koordynuje i harmonizuje ich działania.
Książka jest podręcznikiem do nauki emisji głosu. Wprowadza w teoretyczne zagadnienia związane z głosem oraz przedstawia praktyczną metodę jego kształcenia. Jest to pozycja rzetelna, napisana przez fachowca, w zrozumiały sposób. Znajdziecie w niej ćwiczenia do samodzielnej pracy i wiele cennych uwag autorki.
Pięknie wydana i ilustrowana książka. Już samo trzymanie jej w dłoniach i oglądanie zamieszczonych obrazów wywołuje pozytywne emocje.Nie jest to zwyczajowy poradnik jak radzić sobie ze stresem.
Jest to moja ulubiona książka o głosie. Zainspirowała mnie do samodzielnej pracy. Najpierw warsztat w oparciu o tę książkę, następnie sama książka całkowicie zmieniły moje myślenie o własnym głosie. Przeczytałam ją jednym tchem i to nie raz; zapewne jeszcze wielokrotnie do niej powrócę. Za każdym razem odkrywam w niej coś nowego dla siebie. Naprawdę warto przeczytać.
