Jako dziecko miałam wadę wymowy i ćwiczyłam z logopedą. Przeszłam zabieg podcięcia wędzidełka górnej wargi. W tamtych czasach nie przygotowano mnie  do tego zabiegu, nie wprowadzono terapii po (inne postępowanie niż obecnie), co spowodowało trudności, z którymi u progu mojej pracy zawodowej musiałam się zmierzyć.

Nigdy nie lubiłam występować publicznie, nie wyrywałam się do odpowiedzi (choć znałam temat i byłam dobrze przygotowana), nie znosiłam śpiewać na lekcjach muzyki, recytować wierszy przed klasą, odpowiadać przy tablicy czy prezentować prace na studiach. Ale występowałam w szkolnych przedstawieniach, odważyłam się by brać udział w warsztatach, lekcjach śpiewu. Wiem, jak to jest, gdy niepewność odbiera głos. Przez wiele lat walczyłam z tremą, by w końcu nauczyć się ją oswajać. Kochałam śpiewać bardziej niż się bałam. Rozumiem, jak to jest się bać, ale już wiem, że mogę mówić i śpiewać z serca, „nawet jeśli głos mi drży”.

Uczyłam się śpiewać, ale nie tak, jak uczę się teraz. Nie uczę śpiewu, lecz wspieram wokalistów w rozwiązywaniu trudności wokalnych, usuwam blokady, które nie pozwalają zbudować prawidłowej techniki. To obok psychologii głosu moja największa zawodowa pasja.

Moje własne doświadczenia z pedagogiką wokalną spowodowały, że jestem tu, gdzie jestem i robię to, co robię. Ponieważ moi nauczyciele nie byli w stanie odpowiedzieć na moje pytania i nie radzili sobie z problemami mojego głosu, sama zaczęłam szukać rozwiązań. Przeszłam długą drogę. Od pracy z ciałem, umysłem, emocjami do pracy z głosem. Efektem moich poszukiwań jest moja zawodowa działalność, a także serwis easyvoice.pl emisja i psychologia głosu.

Zachorowanie na Covid-19 z dnia na dzień, bez uprzedzenia odebrało mi mój silny głos. Musiałam go odbudować na nowo. Wiem, jak czują się osoby, które tracą swój głos i wiem, że proces powrotu do sprawności bywa trudny, wymaga nie tylko ćwiczeń, ale też cierpliwości, odpuszczenia i zaopiekowania się sobą.

Wskutek dwukrotnej interwencji stomatologicznej, doświadczyłam uszkodzenia nerwów, które spowodowały niepełną sprawność mięśni twarzy i aparatu mowy. Po wielu latach pracy musiałam nauczyć się, jak prawidło artykułować głoski, połykać, układać język w spoczynku czy wyrażać uśmiechem emocje. Dziś moje mięśnie pozwalają mi znowu uśmiechać się prosto z serca. Wiem, ile pracy, wysiłku i wytrwałości wymagają ćwiczenia. 

Pracując głosem doświadczam tych samych problemów co każdy. I mnie dopada stres zaciskający szczęki czy blokujący oddech. Nie zawsze brzmię tak, jak bym chciała i lubię. Wiem jednak, jak sobie z tym radzić i chętnie się tą wiedzą czy umiejętnościami dzielę.