Poczucie własnej wartości to podstawa naszego życia. By dobrze żyć, rozwijać się, dobrze komunikować się ze światem, być radosnym człowiekiem, radzić sobie z problemami i podejmować kolejne wyzwania potrzebujemy odczuć, że niezależnie od zewnętrznych okoliczności, ocen innych ludzi jesteśmy kimś ważnym, kim wartym uwagi swojej i innych, kimś, kto ma takie sama prawa, jak inni.

Jak wyraża się miłość do samego siebie? Pisałam w jednym z wcześniejszych artykułów, to pragnienie dla siebie tego, co najlepsze. Traktuj więc siebie jak najważniejszą w Twoim życiu osobę. Dla takiej osoby chcemy jak najlepiej, chcemy dać jej wszystko, czego jej potrzeba, wspieramy ją, przytulamy, obdarowujemy ciepłym słowem. Taka osoba czyni nas radosnym, uśmiechniętym. Dzięki niej życie jest piękniejsze i staje się bardziej kolorowe.

Niskie poczucie własnej wartości, to wg R. Anthoniego swoiste przyzwyczajenie, nawyk mający na celu uniknięcie wymogów, jakie pojawiają się w naszym codziennym życiu. To doskonała wymówka, która pozwala nam unikać rzeczywistości, nie dostrzegać jej taką, jaką jest.

Zgodnie z filozofią kaizen (metoda małych kroków w osiąganiu celu i rozwoju) każda zmiana, nawet ta, która ma dobre założenia i prowadzić ma do czegoś dobrego, budzi w nas lęk. Zaczynamy zadawać sobie pytania, które blokują naszą kreatywność, pomysłowość; przerażamy się czekającym nas wyzwaniem.