Dlaczego zatem nauka czasem bywa nieskuteczna?
Istnieje wiele czynników, które mogą na to wpływać, ostatnia grupa może Cię zaskoczyć.
Sprawdź, może:
1
Ćwiczysz nieprawidłowo (nie wiesz, jak ćwiczyć, tylko mechanicznie powtarzasz ruchy, próbujesz naśladować to, co widzisz bez rozumienia ruchu, bez odczuwania, uważności, świadomości).
Nie rozumiesz wskazówek nauczyciela, trenera (ale boisz się, wstydzić zapytać co zrobić, jak ćwiczenie wykonać).
Nie rozumiesz, dlaczego i po co wykonujesz dane ćwiczenia, ale robisz, bo każą.
2
Nikt nie koryguje popełnianych błędów.
Wykonujesz ćwiczenia nieodpowiednie dla Twojego głosu, dobrane do innego rodzaju problemów niż te, które wymagają opieki w Twoim głosie.
Pracujesz techniką, która nie wspiera rozwoju Twojego głosu, może jest zbyt obciążająca dla Ciebie na danym etapie rozwoju.
3
Powtarzasz wciąż te same ćwiczenia, nie dajesz głosowi kolejnych wyzwań, które wymagają nowego sposobu działania i zmiany, bazowania na tym, co już umiesz i małego kroku dalej.
Ćwiczysz nieregularnie, kiedy Ci się przypomni albo tylko wtedy, gdy „się chce”
Ćwiczysz zbyt długo i rzadko (częstotliwość ćwiczeń jest ważniejsza niż ich długość, czy jednorazowe zrywy raz na jakiś czas).
4
Nie wierzysz w siebie, ciągle podcinasz sobie skrzydła lub czyjeś słowa, komentarze ranią Twoje uczucia i każą uwierzyć w to, że się nie nadajesz, że nie masz talentu.
Wewnętrzne blokady hamują rozwój, w głowie odżywają przekonania, myśli, powodujące napięcia w ciele, lęk przed ćwiczeniem lub sukcesem bądź porażką.
Nie masz celu, nie wiesz, do czego dążysz.
Czujesz wypalenie, zmęczenie ćwiczeniami i zamiast odpocząć, poczuć znowu iskrę, która dodaje energii, nie odpuszczasz, ciśniesz, bo boisz się, że wypadniesz z formy.
5
Twój głos potrzebuje najpierw przywrócenia sprawności, ćwiczeń rehabilitacyjnych, a nie tych, które mają rozwiązać trudności wokalne/ emisyjne czy rozwijać jego potencjał.
6
Podłożem są problemy, o których nie wiesz, albo wiesz, ale nic z nimi nie robisz (nie wiesz jak, nie masz dostępu do specjalisty, nie chcesz tego zmieniać):
Nieprawidłowości anatomiczne /medyczne, np. skrzywienie przegrody nosowej, powiększone migdałkami, częste stany zapalne gardła/krtani, skrócenie wędzidełka/ek w jamie ustnej, polipy nosa, dysfunkcje układu nerwowego, asymetrie w ciele.
Zaburzone funkcje w obszarze ustno- twarzowym – także te, które mają miejsce wtedy, gdy nie wydobywasz dźwięków, jak np.: oddychanie w spoczynku, połykanie, jedzenie (między innymi odgryzanie, przeżuwanie), pozycje spoczynkowe żuchwy, warg, języka i podniebienia, zaciskanie zębów w ciągu dnia i w nocy, chrapanie, bezdech senny, wady zgryzu itd.
Codzienne nawyki związane z postawą ciała, pracą mięśni prowadzące do asymetrii mięśniowych w ciele i w obszarze twarzoczaszki, która przejawia się również podczas mówienia i śpiewania (korzystamy z tego samego ciała i warunków w ciele wydobywając dźwięki i inne funkcje w naszym ciele).
Nienormatywne napięcie w ciele (o różnym, ale także czynnościowym podłożu), które nie pozwala mięśniom się rozluźnić i aktywnie odpowiadać na impulsy pobudzające je do pracy podczas mówienia i śpiewania.
Ta ostatnia grupa czynników bardzo często wymaga zaopiekowania. Wbrew pozorom wiele możemy zmienić także u osób dorosłych. Choć nie wszystko jesteśmy w stanie wyprowadzić na prostą, to każda zmiana, która optymalizuje warunki, w jakich rozwijają się głos, dźwięk, artykulacja wpływa pozytywnie na ich rozwój.
Kiedy ćwiczysz głos, a mało lub nic się zmienia, to informacja, że coś nie dzieje się tak, jak powinno. Uczenie przebiega sprawniej, gdy eliminujemy lub osłabiamy wpływ ograniczeń. Choć nauka jest procesem, stopniową zmianą nawyków, która wymaga czasu i przebudowy nowych sieci neuronalnych, nie powinna trwać latami, a okresy kryzysu, stagnacji powinny występować wraz z momentami rozwoju, skoku, poszerzania umiejętności.
