Czytelnia

Niewydolność głośni (niedomykalność strun głosowych)

Niewydolność głośni (niedomykalność strun głosowych)
Niewydolność głośni jest stanem chorobowym, w którym fałdy głosowe nie stykają się na całej długości. Podczas fonacji występuje niepełne zwarcie fałdów głosowych, co prowadzi do powstania szczeliny. Przez nią przedostaje się powietrze, które nie zostało zmienione w falę akustyczną. Przy całkowitym zwiotczeniu mięśni napinających więzadłach głosowe dochodzi do afonii (bezgłosu).

Może mieć charakter:

  • przemijający - w początkowym stadium, gdy nie dochodzi do zmian wstecznych w mięśniach krtani;
  • przewlekły - powstaje wskutek zmian zwyrodnieniowych mięśni (wynik przemęczenia), mikrourazów, częstych stanów zapalnych dróg oddechowych lub ich przewlekłego charakteru.


Niewydolność głośni początkowo jest kompensowana poprzez zwiększenie napięcia mięśni głosotwórczych w czasie fonacji. Prowadzi to do szybkiego wyczerpywania się głosu, co uniemożliwia wykonywanie zawodu. Często łączy się z obecnością guzków głosowych.

Rodzaje niewydolności głośni:

  • niewydolność powstająca na tle zaburzeń psychofizjologicznych i różnego rodzaju przeczulic – gdy  w trudnej sytuacji brakuje głosu; jest przeciwwskazaniem do zawodów wymagających dyspozycji głosowej;
  • niewydolność będącą typową chorobą zawodową – stanowi objaw zmęczenia głosu , do którego dochodzi wskutek przeciążenia aparatu głosowego.

Przyczyny:

  • uszkodzenia aparatu nerwowo- mięśniowego krtani w procesie przeciążenia narządu głosu

Niewydolność jako typowe schorzenie zawodowe jest objawem zmęczenia głosu, do którego dochodzi na tle czynnościowego przeciążenia. Związana jest ona z nieprawidłową emisją głosu i wysiłkiem głosowym podczas stanów zapalnych krtani lub infekcji dróg oddechowych.

  • inne:
  • urazy mechaniczne krtani, operacje tarczycy,
  • przedłużona intubacja,
  • operacje guzów szyi, dużych naczyń, serca, płuc, przełyku, nowotworów śródpiersia, prowadzących do porażenia nerwów krtaniowych

 

Objawy:

  • szybkie wyczerpywanie się możliwości głosowych (powoduje niezdolności do wykonywania zawodu),
  • chrypka o stałym charakterze, która nasila się po wysiłku głosowym,
  • głos jest bezdźwięczny, często dochodzi do okresowego bezgłosu.


Leczenie
Niewydolność głośni podlega rehabilitacji głosowej. Ważny jest odpoczynek głosowy trwający kilka dni i zmiana sposobu fonacji.
Stosuje się również zabiegi fizykalne, takie jak: jonoforeza, galwanizacje, inhalacje, elektrostymulacje.



Głos i praca nad nim to moja pasja. Zajmuję się emisją i psychologią głosu, terapią zaburzeń głosu oraz prawidłową wymową i doskonaleniem dykcji. Odkrywanie własnego głosu i praca nad nim to fascynująca podróż, do której gorąco zapraszam. Nigdy nie jest za późno.