Czytelnia

Mowa a śpiew

Mowa a śpiew
Mowa i śpiew to dwa rodzaje tej samej czynności fizjologicznej. Powstają na podłożu tych samych mechanizmów, w wyniku działania aparatu głosowego. W tym krótkim artykule przedstawione są różnice między tymi dwoma czynnościami głosowymi.

Mowa definiowana jest jako zjawisko intelektualne, przekaz komunikatywny, dźwiękowe porozumiewanie się ludzi.Śpiew pojmowany jest jako przedłużenie mowy i również jest zjawiskiem intelektualnym, sposobem porozumiewania się z ludźmi.

Różnice między mową i śpiewem dotyczą cech ilościowych (cech akustycznych: wysokość, natężenie, barwa głosu, czas trwania dźwięku) oraz jakościowych, które dotyczą innego zachowania się krtani podczas mowy i podczas śpiewu.

 

Tabela- porównanie mowy i śpiewu.

Mowa
Śpiew
Dokonuje się głównie w nasadzie- w niej ostatecznie dźwięk krtaniowy przekształcany jest w głos artykułowany, w dźwięk mowy.

 

Główny ośrodek ekspresji to czynnik artykulacyjny, wymowa.

 

Obejmuje przede wszystkim krtań.

 

 

 Głównym czynnikiem jest czynnik fonacyjny, głosowy- dźwięk i jego walory brzmieniowe.

 

 

Ruchy mięśni artykulacyjnych nie są ściśle określone. Zdarza się, że często są one nieprawidłowe, asymetryczne, powodują zniekształcenia głosek.

 

Ważna są precyzyjne ruchy decydujące o prawidłowej, poprawnej artykulacji dźwięków

Zmienia się pojemność i ukształtowanie jamy ustnej, ukształtowanie tylnej ściany gardła i języka.

Istotny jest większy udział komór rezonacyjnych stwarzających warunki do tworzenia głosu i kształtowania jego barwy.

Czynność strun głosowych jest nieregularna, dlatego powstałą falę głosową cechuje przypadkowość i nie można precyzyjnie określić wysokości wymawianych głosek.

 

Występują wyraźne odchylenia w drganiach każdej ze strun.

Wysokość dźwięku często ulega wahaniom ze względu na mniejszą świadomą kontrolę ze strony mózgu.

 

Czynność strun głosowych jest okresowa- drgania strun głosowych odpowiadają częstotliwości dźwięku śpiewanego, którą można łatwo określić.

 

Struny głosowe pracują jednocześnie i w jednakowy sposób.

Wysokość i jakość dźwięku są podporządkowane kontroli kory mózgowej, ośrodkowi słuchowemu, dzięki czemu możliwe jest utrzymanie dźwięku na określonej wysokości.

Zakres dźwięków: seksta- oktawa- decyma Obejmuje większą skalę dźwięków, która w szkolonym głosie może osiągnąć od 2 do 3 oktaw, a nawet i więcej.

Natężenie dźwięków w mowie wynosi około 50-70

Natężenie dźwięku dochodzi do 90 dB.

Długość wydechu wynosi od 4 do 10 sekund. Wydech trwa od 10 do 25 sekund, a nawet więcej.
Konieczna jest większa wytrzymałość mięśni oddechowych oraz odpowiedni tor, w który zaangażowane są również żebra.
Na pierwszy plan wysuwa się problem akcentów.
Wiąże się ze stałą zmiennością akcentów.
Elementy akustyczne nie posiadają samodzielności i zaznaczają się w formie akcentów:
-dynamicznego – odnosi się do siły wypowiadanej głoski
-melodycznego- intonacyjnego, związany jest z wysokością dźwięków
-rytmicznego- dotyczy czasu trwania dźwięku
-wyrazowego- pozwala uwypuklić sylabę w wyrazie
-zdaniowego- pozwala uwypuklić wyraz w zdaniu
Akcenty są podporządkowane utworowi muzycznemu.

Najważniejszy jest akcent rytmiczny oraz melodia oparta na samogłoskach.

 

Śpiew obejmuje również zagadnienia, które nie są istotne lub nie występują w mowie np. wyrównanie rejestrów,vibrato, artykulacja muzyczna.

Głos i praca nad nim to moja pasja. Zajmuję się emisją i psychologią głosu, terapią zaburzeń głosu oraz prawidłową wymową i doskonaleniem dykcji. Odkrywanie własnego głosu i praca nad nim to fascynująca podróż, do której gorąco zapraszam. Nigdy nie jest za późno.